Hopeloos verliefd

25Mrt08

In gedachte gaf ik haar mijn eerste zoen. Die duurde eindeloos, omdat ik verdronk in haar lippen. Van de meisjes in de tweede klas had niemand zulke lippen, zelfs Amber niet die toch zeker al met drie klasgenootjes had gekust. Als een jeugdige Magelhães maakte ik de ontdekkingsreis in haar mond. Die enorme mond, die me beschermde tegen de boze buitenwereld vol strafwerk en huisarrest. Hopeloos verliefd, op Topanga. 

Natuurlijk bleef het niet bij zoenen. Ze zou komen kijken als ik op zaterdagochtend moest voetballen. Veel te vroeg om van een levend wezen noemenswaardige sportieve prestaties te verwachten, maar voor haar sloofde ik me uit. Ze zou me helpen met huiswerk, al duurde een doorsnee wiskundesom in haar nabijheid opeens veel langer. En toch vooral ook veel zoenen. Op vrijdagavond op de bank, op zaterdagavond op de bank, op zondagmiddag op de bank, na het voetbal, na het huiswerk, voor het huiswerk, tussen het huiswerk. Nooit werden haar lippen schraal, elke keer voelden ze opnieuw aan als die allereerste keer. Met Topanga.

Ik moet toegeven, ze was niet helemaal de eerste. Dat was Kelly, de liefste en knapste cheerleader van Bayside. Net op het moment dat ik ontdekte dat die in het echt acht jaar ouder is dan ik en dus besloot dat het tijd werd om mijn interesse te verleggen, dartelde Topanga speels en wulps mijn puberteit in. Ze was mijn buurmeisje ver voordat FHM die verkiezing verzon. We scheelden maar een jaartje en dat vriendje van haar stelde weinig voor. Zijn naam leek nog het meest op die van de ordinaire bardame in het stamcafé van m’n ouders en zelfs de meeste kuifparkieten vlogen voor hem in de rij toen God de kapsels ooit moet hebben uitgedeeld. Ik weet nog dat ze lachte toen ik haar dat voor het eerst vertelde. Mijn Topanga.

Op een gegeven moment zijn we uit elkaar gegroeid, zoals dat met jeugdliefdes gaat. Ik had lang niet aan haar gedacht, maar vanavond zag ik haar. Twintig kilo zwaarder dan toen, ten prooi gevallen aan een overload aan rouge en mascara, maar met nog steeds dezelfde gigantische, kniebuigende en om adoratie schreeuwende lippen. In gedachte gaf ik haar mijn laatste zoen.

Filed under: hoofse min   |  4 Comments
Tags: beschermende lippen, buurmeisje, hopeloos, topanga