Helemaal niets in Amsterdam?

19Mei08

In de provincie is het de laatste maanden de meest gebruikte leus: Helemaal niets in Amsterdam. Treiterend wordt het gezongen, hartstochtelijk geschreeuwd. Begrijpelijk, al doet de overmoed van de kreet juist denken aan de op de korrel genomen Amsterdamse bluf. Een luxe krakeling van eigen deeg, die bitter smaakt in een tijd dat de eigen ooit zo creatieve bakkerij louter zouteloze biscuitjes aflevert. Het steekt. Daarom bij deze, ter compensatie: vijf keer iets in Amsterdam!

Op nummer vijf
De heren bezingen de grote stad. In hun coupletten dwaal je langs de grachten en door de parken. Blijmoedig zwaai je naar andere blijmoedige terrasjespikkers. Met het hoofd gebogen probeer je de plassen op de brede stoep te ontwijken, of soms met opzet juist niet. Acda en De Munnik kennen iedere emotie van de wispelturige stad. Alleen in Amsterdam.

Op nummer vier
Het mag nog een paar graden warmer, maar de zon schijnt in ieder geval. Dat betekent bootjes. Nergens kun je op een mooie zomerse dag beter zitten dan op het Amsterdamse water. Geloof me, het water in Enschede, Groningen of Eindhoven valt erbij in het niet. Net als het uitzicht. Het wordt tijd dat Nederland weer eens massaal naar het Amsterdamse water trekt.

Op nummer drie
Mijn goede vriend Levi ravot net zo lief in het Engels als in zijn moerstaal. Natuurlijk in de hoofdstad. Geboren en getogen in de provincie, maar aardig veramsterdamd. Stapje voor stapje moeten ook de laatste nare trekjes eruit en daar wordt aan gewerkt. Want ook al noemt hij PSV nog altijd zijn cluppie, Ajax is inmiddels ‘tof’. Bewijs.

Op nummer twee
De enige echte poptempel van Nederland staat in Amsterdam. Paradiso heeft ook deze week een muzikale delicatesse op het menu staan: Eagle*Seagull. Een jaar geleden zag ik ze in een kleine, grijze zaal met dertig andere betalende bezoekers. Toen maakten ze er een feest van. Woensdagavond zijn ze terug, deze keer in het podium der podia. Mocht je voor de muziek niet willen gaan, kom dan voor de ongelooflijke violiste.

Op nummer een
Een collega van me betitelde het ooit als zijn favoriete bezigheid. Het Spaanse bloed van Ajax – señores Luque en Urzaiz – leerde zo de stad kennen. En Rutger Hauer en Monique van de Ven deden het in een beroemde scène in Turks Fruit. Fietsen door Amsterdam is een belevenis en een groot genot.

Filed under: tyleritus   |  3 Comments
Tags: amsterdam, biscuitjes, carrie butler, vijf keer iets