De versjes van een lieve oma

30Jun08

Het was een lieve oma, in mijn kinderogen. Ik was zes, misschien net zeven, die middag in de bieb. Ik weet niet meer hoe ze eruit zag. Maar ze was heel aardig. Ze praatte zacht en rook een beetje zoals mijn eigen oma. En ze moest wel heel knap zijn, want anders schrijf je geen dichtbundeltjes.

Vanochtend las ik dat ze is overleden. In mijn boekenkast greep ik naar een bundeltje dat er al negentien, misschien wel twintig jaar staat, sinds die ene middag in de bieb. Op een versje het jaar door. Lieve, kleine gedichtjes over de kerstboomkoning, wonderen en moederdag. En voorin die krabbel, met een schriftelijke hand van Mies Bouhuys. Rust zacht, lieve wijze oma.

Filed under: tyleritus   |  Leave a Comment
Tags: kinderogen, lieve oma, mies bouhuys, versjes