Het vervaarlijke v-woord (II)

05Aug08

Volslank.
Nog zo’n vervaarlijk v-woord.

Nathalie is een gezellige, spontane, lieve, ondernemende meid. Een uit duizenden, zeker op de drukbevolkte digitale relatieplaneten waarop ook Nathalie een profiel heeft. Ze houdt van sporten, maar iets meer van lekker eten, getuige haar 1,60 meter en ruim 90 kilo. Onder het kopje ‘postuur’ staat het doodleuk: volslank. Help, vriend Van Dale, help!

Volslank: (van vrouwen) slank met ronde vormen.

Ik lees het profiel en schrik als ik mezelf hardop en best hard hoor zeggen: ‘Nee Nathalie, jij bent absoluut niet volslank.’ Wij noemden dat thuis dik, kan ik me herinneren. En begrijp me goed, ik heb niks tegen dikke mensen, zeker niet als ze ook nog gezellig, spontaan, lief en ondernemend zijn. Maar doe er iets aan of heb er vrede mee. Ga het niet ontkennen. Daar is het woord volslank veel te mooi voor.

In dezelfde online liefdessterrenstelsels leven ook dames die weer een heel andere interpretatie van het v-woord hanteren. Sprietige meisjes zonder een grammetje vet, lichamen die schreeuwen om een dieet van familiepizza’s en dönerschotels. Ook zij vinden zichzelf volslank. In hun blondbehaarde hersenpannetjes moét dat wel de afkorting zijn van volledig slank. Lekker dan. Ik voel me misleid. Wil de echte volslanke vrouw opstaan?

Filed under: hoofse min   |  Leave a Comment
Tags: liefdessterrenstelsels, misleid, v-woord, volslank