Ach gut, ze zegt het ook nog
‘Zeg het maar’, zegt het meisje. Ik schat haar een jaar of achttien. Ze heeft een neusringetje in haar linkerneusvleugel. Leuk koppie. Zal wel studente zijn. Ook bij ons heeft de meligheid inmiddels toegeslagen.
‘Een hele goedemorgen, mijn naam is Meijer’, zegt Frank. ‘En hoe heet jij?’
Het meisje lacht ongemakkelijk. ‘Kristel’, zegt ze met ontwapenende Brabantse tongval.
Ach gut, hoor je de horde Ajacieden denken, ze zegt het ook nog.
Bovenstaand fragment komt uit de voetbalroman Vak 127 van Menno Pot. Een boek over een jaar uit het leven van een fanatieke Ajax-supporter, die daarnaast de belangrijkste momenten uit zijn supportersloopbaan beschrijft. Van de eerste wedstrijd aan de hand van oom Hans tot die ultieme 24ste mei in 1995. Van een vechtpartij met Feyenoord-supporters in Salou tot een neukpartij in naam van de club in Liverpool.
‘Fuck me, you Ajax fan’, sist ze. ‘Fuck me now.’
Ik ben nog nooit in mijn leven zo van het woord ‘Ajax’ geschrokken, maar het lijkt of er een bom van pure geilheid in me ontploft. Nóg meer adrenaline, nóg meer testosteron. De absurde gedachte was nog geen moment in me opgekomen, maar ik neuk hier godverdomme in naam van mijn club. Ik ben een fucking ambassadeur. Die geile doos zegt het zelf: ik naai voor de eer van Ajax. De gedachte tolt door mijn hoofd, terwijl ik mijn bekken naar voren stoot en een droge kreun uit haar keel hoor ontsnappen.
Ieder jaar als de zomerstop me de strot uitkomt grijp ik naar dat boek. Het prikkelt het verlangen naar een nieuw Amsterdams seizoen. Maar Vak 127 gaat niet alleen over voetbal. De vier gezworen voetbalvrienden krijgen ook te maken met de onvermijdelijke roep van volwassenheid. ‘Verantwoordelijkheden die zich even onverbiddelijk aandienen als de nederlagen van hun club’, zoals het op de achterkant van het boek wordt omschreven. Dus zijn ook deze zomer de twee wijze levenslessen van Menno Pot weer tot me doorgedrongen: ‘Blijf ze trouw, onze dapp’re strijders. Nu en voor altijd. En… Never grow up!’
Laat de competitie maar beginnen!
Filed under: de wereld volgens johan | Leave a Comment
Tags: ajax, menno pot, never grow up, vak 127
zoek
-
U bekijkt op het moment de Tyler Stories archieven

No Responses Yet to “Ach gut, ze zegt het ook nog”